Zaman gözlerinde donardı sanki,
Kırpmadan gözlerimi sana bakardım.
Seni gördüğüm an öyle bir an ki,
Deryadır gözlerin sana akardım.

Rüyadan uyanırdım beyaz bir gecede,
Seni sorar, arar, sana koşardım.
Sevdiğimi söylerken her bir hecede,
Gönlümü yarar da sana taşardım.

Mor gölgeli dağlar uyurdu kucağında,
Ninniler söylerken, başını sana eğerdi
Sınırsız hayaller kurardım ocağında,
Dizlerine yaslanır, başım sana değerdi.

Sokak lambasında titreyen yapraklar,
Üşürken gönlümü sana açardım.
Ağıtlar söyleyen kavrulmuş topraklar,
Yakmadan gölümü sana açardım.

ibrahim ölçal / 22.o8.2oo9 17.43